Dzisiaj: 145
W tym miesiącu: 4796
Wszystkich: 735537
Herby

Lis (Lisy, Lisowie, Bzura, Mzura, Murza, Strempacz, Orzi-Orzi, Vulpis), herb szlachecki, jeden z najstarszych herbów polskich.

Opis herbu

W polu czerwonym rogacina dwa razy przekrzyżowana, srebrna.

Klejnot: pół lisa (połulis) czerwonego wspiętego.

Labry: czerwone podbite srebrem.

 

Najwcześniejsze wzmianki

Herb średniowieczny (co najmniej od 1282).

W 1359 w lasach Płoniny na Wołoszczyźnie, w klęsce poniesionej przeciwko armii mołdawskiej, chorągiew Lisowczyków miała wpaść w ręce nieprzyjacielskie.

W wyniku unii horodelskiej w 1413 przeniesiony na Litwę.

1306 r. - najstarsza znana pieczęć Mikołaja, wojewody krakowskiego

Herb ten wywodzi się z dawnego znaku własnościowego - podwójnego krzyża ze strzałą, który występuje na najstarszej pieczęci komesa Stefana z Wierzbna z 1226 r.

W bitwie pod Grunwaldem, małopolski ród Lisów, wystawił własną chorągiew.

 

Legenda herbu

W roku 1058 Kazimierz Odnowiciel w pościgu za pustoszącymi kraj Litwinami i Jadźwingami doszedł pod Sochaczew. Wysłany na zwiad z garstką żołnierzy rycerz z rodu Lisów natrafił nad rzeką na silny oddział nieprzyjaciół. Nie mogąc atakować, przemyślnie wystrzelił wysoko zapaloną strzałę, wzywając posiłki. Pomoc wkrótce nadeszła i wziętych w dwa ognie nieprzyjaciół pokonano bez trudu. Wdzięczny Kazimierz Odnowiciel nadał dzielnemu rycerzowi herb ze strzałą w tarczy, jego dawny znak – lis - został umieszczono w klejnocie.